Yunus Miko’nun Dalga Dersleri Masalı

Uzak okyanusun ortasında, berrak suların altında yaşayan küçük yunus Miko, her gün kardeşleriyle birlikte yüzmeyi çok severdi. Ama bir sorun vardı: Miko dalgalar yükseldiğinde yönünü şaşırıyor, arkadaşlarına ayak uyduramıyordu. Bu yüzden oyunlara da katılamıyor, sadece uzaktan izliyordu.

Bir gün büyük bir fırtına yaklaştı. Okyanusun yüzeyi kabardı, deniz altı canlıları saklanmaya başladı. Miko kayaların arasına sığınmıştı ki uzaktan boğuk bir ses duydu. Bu, minik deniz kaplumbağası Tuta’ydı. Dalgalar onu yuvasından uzaklaştırmış, akıntı hızla sürüklüyordu. Miko bir an düşündü. Kendi korkuları vardı ama Tuta yalnızdı ve yardıma ihtiyacı vardı. Cesaretini topladı, suyun üstüne doğru yükseldi ve dalgaları dinlemeye başladı. Dalgaların ritmini fark edince, hangi anda zıplaması gerektiğini çözdü. Ardından hızla Tuta’ya doğru yüzdü. “Tutun bana!” diye tısladı heyecanla. Tuta küçük yüzgeçleriyle Miko’ya sarıldı. Miko akıntının tersine yüzdü, dalgaların boşluklarından geçti ve sonunda Tuta’yı güvenli resiflere ulaştırdı. Oradaki tüm canlılar Miko’yu alkışlayarak karşıladılar.

O günden sonra Miko, dalgaları artık bir korku değil, bir rehber olarak gördü. Her fırtınada diğer genç yunuslara dalga dersi veriyor ve cesaretin bazen bir adımlık yüzüş kadar yakın olduğunu hatırlatıyordu.