Kurbağa Nino’nun Sabretme Masalı

Kurbağa Lilo, ormanın en neşeli zıplayanıymış ama sabırsızlığıyla da ünlüymüş. Her şeyi hemen olsun istermiş. Bir gün gölette güzel bir nilüfer çiçeği açacağını duymuşlar. Ama çiçek sadece gece yarısında açarmış. Lilo bunu öğrenince sabırsızlanmış. “Ben o saate kadar bekleyemem!” diye söylenmiş.

Yine de merakı ağır basmış ve göletin kenarına oturmuş. Başta dakikalar geçmek bilmemiş. Lilo sıkılmış, sağa sola zıplamış, suya taş atmış. Gölette yaşayan bilge kaplumbağa Toto gülümseyerek yanına gelmiş. “Bazen en güzel şeyler sabırla gelir, Lilo.” demiş. Lilo önce anlamamış ama beklemeye devam etmiş. Gecenin sessizliği artmış, ormanın uğultusu hafiflemiş. Ay yükseldikçe göletteki yansımalar parlamaya başlamış. Birden göl yüzeyinde hafif bir dalga oluşmuş ve nilüfer çiçeği yavaşça açılmış. Yaprakları ışıl ışıl parlamış. Lilo hayranlıkla nefesini tutmuş. “Demek ki sabredince böyle güzel şeyler oluyormuş…” demiş. Toto gülümsemiş. “Her zıplayış hızlı olmak demek değildir. Bazen durmak da gerekir.”

Lilo o geceden sonra sabırlı olmanın ne kadar değerli olduğunu öğrenmiş. Artık bir şey hemen olmadığında üzülmüyor, beklemenin de kendi içinde bir güzelliği olduğunu biliyormuş.